USApinoy.com

50$ Laptop Sale

I am tired of having my desktop computer get messed with by my two- year old little imp, John. He would always press the power button that turns off my computer without my knowing. All of a sudden, my computer would blink then all windows I’m working on would close down and then my screen would blink then it dies without even saying goodbye :(.

So I thought that maybe if I have my own laptop that I can carry anywhere, or that I can hide, away from my son’s curious and prying hands, then that would be my ultimate solution to my dilemma. So I scoured the net for a laptop sale. I found some good deals but also found this, “$50 laptop sale sets off violent stampede , people trampled, beaten with folding chair as ‘total chaos’ takes over” ..

Uhmn, I don’t think I’d risk my life and limb just to get hold of one of those laptops for sale. Silly people…

Malungkot Kahit Christmas

Magki Christmas na naman pala, grabe, kakalungkot huh? Ewan ko ba, kinukurot pa din puso ko pag may mga celebrations dito like Christmas at New Year. I’ve been here for a year and a half but I still do miss Pinas, my family, my relatives and friends. Basta everything about the Philippines miss ko. I even miss the traffic jam, the jeeps. Pati ulan. Opo, ang tunog ng ulan sa bubong namin.. Mantakin nyo yun, pati ulan namiss ko ??

Ewan ko ba, it still feels empty to be here kahit sabihin pang America to. I do admit, mas maganda nga dito mamuhay, mas maayos, wala kang masyadong problema. Di mo problema ang mundo dito, ibig kong sabihin eh, di mo masyadong poproblemahin ang problema ng iba, yung ekonomiya, yung kung ano-anong sob stories ng mga kamag-anak mo. Dito cool lang lagi. Kahit nga sabihin na dito paycheck to paycheck lang ang kinabubuhay ng ibang tao, eh maalwan pa din mamuhay dito. Makaka afford ka pa din ng kotse mo, ng maayos na tirahan na carpeted na, with hot and cold water pa.

Pero ewan ko ba ha, bakit malungkot pa din minsan ang Pinoy dito kahit ganon? Pag tinatanong ko nga ang lahat ng kakilala kong Pinoy, mas masarap pa din daw mamuhay sa Pilipinas. Kahit nga ba isang plastic ng tinapa lang ang dinner ng mga Pilipino minsan eh masaya pa din. Kahit Ligo sardines lagi ang ulam, or itlog na maalat , wala masaya pa din di ba ? Sguro kasi present ang pamilya natin dyan, ang mga kamag-anak, kapitbahay. Eh dito wla, sinong kapamilya ko dito? Ang lalayo, 8 oras bago mo mapuntahan or minsan mag eroplano ka pa para lang makita sila ng ilang oras. Ang lungkot pag may celebrations, parang di mo na lang icelebrate kasi parang katawa-tawa na tatatlo lang kayo or lilima tapos panay pa kayo matatanda na.

Darating na naman ang Thanksgiving. Invited daw kami ng sister-in-law ko. Magdidinner na naman kami ng turkey na di ko naman gusto tapos aapat lang kami na maghaharap-harap? Hay pede ba imbitahin ang mga kaaanak ko sa Pinas para masaya naman? Kung pwede nga lang…

Kaya malungkot dito. Kakalungkot…

What We Miss From the Phils.

1. Emyrose, a friend of mine from the Philippines, says she misses the “talipapa” in the Phils.
2. Me, I miss the madaming tao sa Mall, sa Shoemart, sa Rob(Robinson’s)
3. Miss ko ding kainin ang mga sinasabi nila mababantot na mga pagkain e.g. itlog maalat, daing, tinapa, pritong isda (malansa daw kasi. natural, isda eh !!) patis etc..
4. Miss ko ang madaming taong nakikita natin sa kalye, mga papasok sa opis, mga estudyanteng magugulo, mga tambay sa kanto, mga adik,  joke …
5. Miss kong sumakay ng taxi, ng jeep, ng bus, ng tricycle, ng pedicab…
6. Miss kong magtinda sa tindahan namin ng prutas na ang babarat ng mga customer na matutuyuan ka ng dugo kung papatulan mo silang lahat..
7. Miss ko ang pamilya ko na kahit nga nagtatampuhan paminsan minsan eh masaya pa din kasi kasama mo silang lahat…
8. Miss ko ang sandamakmak na mga maliliit na tindahan sa palibot libot na lalakarin mo na lang at di ka na kailangang magdrive para lang bumili ng mga nakalimutan mong bilhin…
9. Miss ko ang simbahan na laging bukas ano mang oras ( hanggang 24-hours na bukas ung prayer room sa may sa amin sa Singalong ) …
10. Miss ko ang mga kaibigan, mga kapamilya, kapuso na madali lang tawagan sa phone kasi pare pareho kayong nasa pinas at parepareho ang time zone nyo..
11. Miss ko ang divisoria kasi andun na lahat ang mura lalo na kung magaling kang makihaggle, mas lalong mura hehehe…ingat nga lang sa pickpockets…
12. Miss ko ang mga dakilang Maids natin sa pinas, kasi dito kami ang maid ng asawa namin….
13. Miss kong kumain ng kumain without worrying na pupunta un lahat sa bilbil ko kasi alam kong pagpapawisan ako sa init dyan…
14. Miss kong nadidinig ung lahat ng kwentuhan ng mga tao na nasa likod-bahay namin… hindi tulad ditong masyadong tahimik ang mga kapitbahay…

Living in America

A dear friend asked me why I don’t like it here in the US. Well, actually it’s not really that I don’t like staying here, let’s just say that maybe I am not yet used with the way things are here that is why I am sort of making comparisons of my beloved Philippines to the land of Uncle Sam. She asked me to give her a list of my reasons why so here it is my friends, I hope it will give you guys an idea how it is to live here:

1. If you have no credit history, meaning wala kang mga credit cards eh malamang wala kang value sa mga creditors. To buy a car, lease a house, buy a house, you have got to have a very good credit standing. Eh sa tulad kong di naniniwala sa credit cards, at gusto ko cash lagi, eh di wala, mapipilitan me makitulad sa lahat ng mga Amerikanong mhilig gumamt ng plastic and holler, “charge it! “.. Syempre if I can avoid it, I really do not want to use credit cards kasi may interest un,divah? Anyway, that is something I have to contend with since no can do, I have to have that plastic thingie to establish my credit history.
2. Kung di ka marunong at maalam magdrive, wag ka nang magtry gumamit ng Freeway at baka damputin kang wla ng buhay. The speed when you are in the Freeway is like 65 to 75 mph so kung aanga-anga ka, wag ka nang mag ambisyon na itry ang Freeway. You need to have good eyesight and dapat alerto ka kasi mayayabang ang ibang drivers at bigla na lang papasok sa lane mo or sa harap mo na kung di ka alert malamang, mabangga ka, mabangga mo sya at matotal ang kotse mo. Kya me when I try driving, dito na lang muna me sa mga backroads para safe. Pero I will not chicken-out and will face that raging Freeway when I know na tigasin na din me noh? Kung kaya nila, kaya ko din divah?
3. Ang konti ng tao dito ewan ko ba. Siguro kasi busy sa pagkayod kasi mdaming utang at mortgages to pay hehehe.. joke lang pero partly true ha? Kya when you go out strolling in the park, wa pipol kaya nga takot ako eh, baka may dumampot sa min jan eh wla man lang makakita, or makarinig kasi wala namang mga tao ang mga bahay na ang lalaki pa na kahit may sumigaw sa labas eh di ka dinig. Sa malls naman, konti din tao kaya kalungkot lang magstroll lalo pag mag-isa ka kaya dapat may kaHH ka (kaholding hands) habang binabaybay nyo ang deserted aisles . Sabi nga ni Renee nung bago din sya dito eh, kala nya magsasara na ang mga shops kasi konti tao, yun pala eh talagang ganon dito, not unless syempre nsa heart of New York ka or San Francisco na laging madaming tao.
4. Malalayo ang mga tindahan, swerte mo na lang if katabi lang ng bahay mo ung mga grocery stores, or Supermarket.
5. Walang mga taxi, buses na bawat minuto eh anjan sa bus stop. May oras lang ang mga bus dito sa pag nahuli ka, abutin ka ng isang oras or mahigit para maghintay sa sunod na bus. One time sabi ko try ko na lang dial-a-ride kasi para pick-up in na lang me sa bahay kasi malayo bus stop , un pala pang disabled lang or pang senior citizen, bakit sila lang ba ang may pera at may kailangan na pasundo? pano naman ang mga di marunong magdrive, may bata at di pwdeng maglakad ng malayo papuntang bus stop? Hmp, injustice yan ha, I mean unfair yan, totally !!
6. Hindi ganon kabilib bilib ang BART nila dito, ung BAY AREA RAPID TRANSIT,meaning the train, my dear, the train. Kita nyo ung recent na mga happenings sa BART, kung ilang ulit na tumigil kaya stranded mga pasahero. Kasi daw nagkaproblema sa computer, kasi luma na ung software. What? ang number one na leader sa buong mundo, may lumang software? My gulay, anong ginagawa ni Bill Gates bakit di nila itanong dun kung pwdeng igawa sila nga pinakahitech na softwares divah? Talo pa sila ng LRT at MRT noh? at kung security ang paguusapan eh mas secure pa ang feeling ko sa Pinas kasi may checking ang lahat ng mga bags ng pasahero, that was after the bombing ng LRT i know. Eh dito wla, as in wlang checking, kahit nga random checking wla, eh ang dami pa namang terrorista na naghihintay lang ng chance na mapasama sa history ng bansang ito di ba ? Pero sympre di naman me pinipilit nino man na sumakay ng BART so di ko sinasabing wag sumakay, napansin ko lang naman at nacompare kaya wag ka nang magreact..
7. Ang mga bata dito di pwde salingin. Makita lang na may pasa or kung ano, pagdududahan kagad na pinapalo, piniphysical abuse although madami naman talaga ang mga batang abused dito. Ayaw daw nilang pinapalo ang mga bata kaya tingnan nyo mga kinalabasan, mga addict, brats, mga kung ano ano ang problema sa utak.. ewan ko ba pero tong anak ko pag lumaking wala sa ayos uwi na lang kami sa Pinas at dun madidisplina ko sya tulad ng disiplinang ginawa sa kin ng aking mahal na ina..

Paranoia

Husband says I am too paranoid just because :

• I do not venture out of the house to take a walk and take my baby to the park which is just a block away from our house. He thinks that being too-cooped up in the house is the cause of our baby’s eczema…
• I always lock the door of our room even if I have company inside the house… coz sometimes they forget to lock the front door and what if some body comes in, you know like what we see in the movies, then he kills everybody in the house? :gasp:
• I tell him to lock his car doors when he uses it just in case some jerk comes up to him and yanks him out of the car and take off with us inside the car…
• I lock all doors of the car whenever he goes out to buy something at the gas station coz somebody might come in and (again) , take off with us inside the car… remember that little boy whose mother went inside a gas station convenience store to get something and what do you know, a woman, got inside her car and took off with her 4 year old son…
• I do not open the door even if somebody repeatedly rings the doorbell, even if sometimes it was already him knocking… one time it was the mailman, good thing I saw the mailtruck or else the package that Mama sent would be returned to her… hahhaha …
• I tell him to park elsewhere when he parks near somebody who looks like a hoodlum , you know what I mean…
• I would peek at the window to check why the dog keeps on barking …
• I asked him where me and the baby should go just in case a quake occurs and in line with this, which bag I should pack all the basic necessities needed when it happens and then where the gas valve is just in case i needed to turn off the gas ….

So am I really being paranoid ? Well, not really, it’s just called being “careful” , “watchful”, “cautious” but not paranoid, definitely not.
But to explain my actions further,who knows when bad things will happen? Who knows what will happen when I go out there for a stroll with my baby. What if somebody just stops by and grabs us ? Some things happen when you least expect it so for me, it’s better to be cautious than be a victim.